فرهنگی

seyedmahmoud — Thu, 03 Dec 2009 12:40:49 GMT

غدیر خم

غدیر خم نام ناحیه‌ای است بین مکه و مدینه که پیامبر اسلام در حجة الوداع علی را «ولی» پس از خود اعلام کرد. ۱۸ ذی‌الحجه، سال‌روز این واقعه میان شیعیان به عید غدیر خم شهرت دارد.

محمد، پیامبر اسلام در بازگشت از آخرین حج خود تمام مسلمانانی که در حج شرکت داشتند را در محلی به نام غدیرخم جمع کرده و علی بن ابی طالب را به عنوان وصی برادر و جانشین خود از جانب خدا معرفی کرد. عبارت معروف «هر آنکس که من مولای او هستم، پس علی مولای اوست» قسمتی از خطابه بلند غدیراست که مورد تایید شیعیان و اهل تسنن است. گرچه در تفسیر «ولی» بین شیعه و سنی اختلاف وجود دارد. در فرهنگ لغت عرب ولی به دو معنی آمده: ۱- دوست؛ ۲- صاحب اختیار به معنای جانشین و امام پس از پیامبر .

جغرافیای غدیر خم

غدیر خم، نام ناحیه‌ای است در میان مکه و مدینه که بر سر راه حجاج قرار دارد. غدیر خم نام محلی است که به خاطر وجود برکه‌ای در این محل، که در آن آب باران جمع می‎‌شده‌است، به این نام (غدیر خم) شهرت یافته‌است. غدیر در ۳ - ۴ کیلومتری جحفه واقع شده و جحفه در ۶۴ کیلومتری مکه قرار دارد که یکی از میقاتهای پنجگانه می‌باشد. در جحفه راه اهالی مصر، مدینه، عراق و شام از یکدیگر جدا می‌شود. غدیر خم به علت وجود مقداری آب و چندین درخت کهنسال، محل توقف و استراحت کاروانیان واقع می‌شد اما دارای گرمایی طاقت فرسا و شدید بود .

رخداد غدیر خم

از آغاز ذی القعده سال دهم هجری که مقارن با آخرین سال زندگانی پیامبر بود، به تمام مناطق مسلمان نشین و طوائف و قبائل مسلمان عربستان خبر داد که وی در این ماه به مکه معظمه خواهد رفت و مراسم عمره و حج را به جای خواهد آورد و بدین ترتیب بزرگ‌ترین اجتماع مسلمانان شکل گرفت، که معروف به حجة‌الوداع است.

با پایان حج محمد به سرعت دستور حرکت جهت اجتماع در غدیر خم را دادند. حتی دوازده هزار از اهل یمن - که برای رفتن به وطن خود باید مسیر دیگری را می‏رفتند - به دستور او با کاروان مسلمانان همراه شدند. در میان راه مکه و مدینه در غدیر خم، آیه قرآن نازل گردید:

ای پیامبر! آن چه را از سوی پروردگارت بر تو نازل شده به مردم برسان اگر این کار را نکنی، رسالت الهی را به انجام نرسانده‏ای و خداوند از مردم نگاه‏ات خواهد داشت

در پی نزول این آیه، رسول خدا دستور دادند تا همه‏ی کاروانیان در آن محل اجتماع کنند، و در همان جا خطابه‏ی طولانی غدیر توسط پیامبر اکرم ایراد گردید.

برخی بخش‏های این سخنرانی - که در معرفی مقام امیرالمؤمنین می‏باشد - چنین است:

ای مردم! بدانید که خداوند علی ( علیه السلام)را ولی و امام شما قرار داده و اطاعت او را بر مهاجران و انصار و کسانی که به نیکی از آنها پیروی کنند، و بر شهری و روستایی و عجم و عرب و آزاد و مملوک و بزرگ و کوچک و سفید و سیاه واجب ساخته‌است.

آگاه باشید که « امیرالمؤمنین » غیر از این برادرم کسی نیست و پیشوایی مؤمنان پس از من بر کسی جز او روا نخواهد بود.

او جانشین من در امتم و پیشوای کسانی است که به من ایمان آورده‏اند و نیز جانشین من در تفسیر کتاب خداست.

خداوند دین شما را به واسطه امامت او کامل گردانید.

به دستورات او گوش فرا دهید تا در سلامت بمانید و از او پیروی کنید تا هدایت شوید.

ای مردم! من « صراط مستقیم »ام که خداوند شما را به پیروی آن امر فرموده‌است. آن گاه پس از من، علی ( علیه السلام)و پس از او، فرزندانم ( علیه السلام)از نسل او.

من (از جانب خداوند) دستور یافته‏ام که از شما در مورد آن چه که از سوی خداوند راجع به علی ( علیه السلام) امیرالمؤمنین و اوصیای پس از او( علیه السلام) آوردم، بیعت بگیرم و دست شما را بفشارم.

خداوند به من امر کرده که از زبان‏های شما در مورد آنچه بیان نمودم - راجع به علی امیر المؤمنین ( علیه السلام)و امامانی که پس از او می‏آیند ( علیه السلام)و از من و از اویند، اقرار زبانی بگیرم و چنان که خبرتان دادم، نسل من از صلب علی ( علیه السلام)است.

همگی بگویید: «شنیدیم و اطاعت می‏کنیم و خرسندانه - در مقابل آن چه از سوی پروردگار ما و خویش درباره‏ی امامت علی امیرالمؤمنین( علیه السلام) و امامانی که از صلب او به دنیا می‏آیند( علیه السلام)، به ما رساندی - سر تسلیم فرود می‏آوریم. بر این عقیده زنده‏ایم و با آن می‏میریم و با آن (در قیامت) محشور می‏شویم. تغییر نمی‏دهیم و تبدیل و انکار نمی‏کنیم، تردید به دل راه نمی‏دهیم و از این عقیده بر نمی‏گردیم و پیمان نمی‏شکنیم.»

بعد از پایان خطابه، این آیه برپیامبر فروفرستاده شد:

امروز کافران از دین شما مأیوس شدند. پس از آنان نهراسید و از من (پروردگار) بترسید. امروز دین شما را برایتان کامل کردم و نعمتم را بر شما تمام داشتم و اسلام را به عنوان دینتان پسندیدم

مراسم بیعت مسلمانان با پیامبر و امیر المؤمنین علیه السلام ‏سه روز به طول انجامید و حتی بانوان با قرار دادن دست خود در ظرف بزرگ آبی که در سوی دیگر آن در درون خیمه، دست پر صلابت امام علی علیه‏السلام قرار داشت، بیعت خود را اعلام می‏کردند.

به نظر شیعه منافقین که گروه قابل توجهی را تشکیل می‏دادند، در ماجرای غدیر و به اراده الهی، نتوانستند نیات پلید خود را آشکار و عملی سازند. اما در میان جمعیت شبهه افکنیهایی نسبت به اقدام پیامبر انجام می‏دادند و شخصی به نام «حارث فهری» را تحریک نمودند تا نزد رسول بیاید و علی رغم همه تصریحات حضرت در ضمن خطبه، سؤال کند که آیا آن چه در مورد علی بن ابی طالب )علیه السلام )گفتی از جانب پروردگار بود یا از جانب خود؟ نبی اکرم در پاسخ فرمودند:«خداوند به من وحی کرده‌است و واسطه‏ی بین من و خدا جبرئیل است و من اعلام کننده‏ی پیام خدا هستم و بدون اجازه‏ی پروردگارم، خبری را اعلام نمی‏کنم.

حارث که شدت غضب و غیظ نسبت به امیرالمؤمنین‏علیه السلام همه‏ی وجودش را گرفته بود گفت: «خدایا اگر آنچه (حضرت) محمد می‏گوید حق و از جانب تو است، سنگی از آسمان بر ما ببار و یا عذاب دردناکی بر ما بفرست.

در پی این سخن، در مقابل دیدگان بهت زده‏ی حاضران سنگی از آسمان بر سر او فرود آمد و هلاکش گرداند.

مسجد غدیر خم

مسجدی با وسعتی بالغ بر ۵۰ متر مربع واقع در منطقه غدیر که در دو دهه اخیر بازسازی شد اما در شهریور ۱۳۸۶ پیروان فرقه وهابیت در اقدامی شبانه آن را به ویرانه‌ای تبدیل کردند .

مسجد غدیر خم در روایات شیعیان

شیخ کلینی در کتاب کافی فصلی با عنوان «مسجد غدیر خم» آورده و چنین گفته‌است:

۱- عبدالرحمن بن حجاج می‌گوید: «روز بود و من مسافر بودم از حضرت موسی بن جعفر(ع) درباره خواندن نماز در مسجد غدیر خم پرسیدم.

در پاسخ فرمود: در آن مسجد نماز بگزار، زیرا نماز در آن فضیلت بسیار دارد و پدرم همیشه به آن سفارش می‌کرد

۲-حسان جمال می‌گوید: «امام صادق(ع) را از مدینه به مکه همراهی می‌کردم، وقتی به مسجد غدیر رسیدیم حضرت نگاهی به سمت چپ مسجد کرد و فرمود: آنجا جای پای رسول خدا(ص) است جایی که فرمود: من کنت مولاه فعلی مولاه ...»

۳- ابان از امام صادق(ع) چنین روایت می‌کند: «نماز خواندن در مسجد غدیر مستحب است، زیرا که پیامبر(ص) در آن مکان امیرمؤمنان(ع) را به پا داشت (و او را به عنوان جانشینی خود به مردم معرفی کرد) و آن همان جایی است که خداوند حق را ظاهر ساخت.

جایگاه حدیث غدیر در میان مسلمانان

ماجرای غدیر خم با تفاوت‌هایی در کتب حدیث و تاریخ مسلمانان روایت شده‌است. به طوری که برخی از بخش‌های آن متواتر و قطعی است و برخی از بخش‌های آن چندان معتبر و مورد اتفاق نیست. در میان بزرگان و محدثین اهل سنت و به دنبال دقت آنان بر روی راویان و طرق متفاوت نقل حدیث غدیر، اندیشمندان بسیاری، حدیث غدیر را حدیثی حسن و عده کثیری روایت غدیر را روایتی صحیح دانسته‌اند و حتی در نزد عده‌ای از بزرگ‌ترین صاحبنظران اهل تسنن، با توجه به شمار فراوان راویان و طرق متعدد نقل حدیث، که روایت غدیر دارد، آنرا حدیثی متواتر ذکر نموده‌اند، که شکی در صحت آن نیست. همچنان ابن رستمی طبری از متکلمین امامیه در کتاب «الولاية في طرق الحديث الغدير» که استقلالاً در حدیث غدیر نوشته و آنرا از ۷۵ طرق روایت نموده‌است همچنین حافظ ابوالعباس احمد بن محمد بن سعید بن عبدالحمن الکوفی معروف به ابن عقده در کتاب «جمع طرق حدیث الغدیر» این حدیث را با بیش از ۱۰۰ طریق از صحابه پیامبر نقل کرده‌است همچینین شمس الدین محمد ذهبی، عالم اهل سنت، رساله جداگانه‌ای درخصوص طرق متعدد حدیث «رسالة طرق حديث من كنت مولاه فهذا علي مولاه» نگاشته‌است همچنین عموم دانشمندان شیعه روایت ماجرای غدیر را متواتر می‌دانند.

سند حدیث غدیر در کتابها

کتب مفصلی در زمینه بحث‌های رجالی و تاریخی مربوط به سند حدیث غدیر تألیف شده‌است که بهترین نمونه آن کتاب الغدیر تألیف علامه بزرگ شیخ عبد الحسین امینی نجفی معروف به علامه امینی رضوان الله علیه‌است.

در این کتاب‌ها، اسماء راویان حدیث غدیر جمع آوری شده و از نظر رجالی در باره موثق بودن راویان بحث شده و تاریخچه مفصلی از اسناد و راویان حدیث غدیر تدوین شده و جنبه‏های اعجاب انگیز آن در زمینه‏های اسناد و رجال تبیین گردیده‌است. ذیلا به دو نمونه اشاره می‏شود :

ابوسعد مـسعودبن ناصـر سجستانی از علمای اهل سنت کتابی در هفده جز به نام الدرایه فی حدیث الولایه تالیف کرده و این حدیث را از صد و بیست صحابی نقل کرده‌است .

ابو المعالی جوینی می‏گوید: در بغداد در دست صحافی یک جلد کتاب دیدم که بر جلد آن چنین نوشته بود:«جلد بیست و هشتم از اسناد حدیث «من کنت مولاه فعلی مولاه» و بعد از این مجلد بیست و نهم خواهد بود.

ابن کثیر می‏گوید:« کتابی در دو جلد ضخیم دیدم که طبری در آن، احادیث غدیر خم را جمع آوری کرده بود

اگر چه کتاب برای معرفی در این زمینه بسیار زیاد است ولی در اینجا چند کتاب به عنوان راهنمایی و برای آگاهی از مباحث مربوط به سند حدیث غدیر معرفی می‏شود:

تفسیر الطبری، ج ۳ ص ۴۲۸
الخصائص (السیوطی)، ص ۱۸
سنن الترمذی، ج ۵ ص ۵۹۱
صحیح الترمذی، ج ۱ ص ۳۲ ، ج ۲ ص ۲۹۸ ، ج ۵ ص ۶۳۳
صحیح مسلم، ج ۴ ص ۱۸۷۳
الطرائف، سید ابن طاووس، ص ۳۳.
کشف المهم فی طریق خبر غدیر خم، سید هاشم بحرانی
بحار الأنوار، علامه مجلسی، ج ۳۷، ص ۱۸۱ و ۱۸۲
عوالم العلوم، شیخ عبدالله بحرانی،ج ۱۵/۳ ص ۳۰۷ تا ۳۲۷
عبقات الأنوار، میر حامد حسین هندی، جلد غدیر
الغدیر، علامه امینی، ج ۱، صص ۱۲ تا ۱۵۱، و ۲۹۴ تا ۳۲۲
خلاصه عبقات الأنوار، علامه محقق سید علی حسینی میلانی دامت افاضاته، جلد غدیر

هفته بسیج گرامی باد

seyedmahmoud — Fri, 27 Nov 2009 23:12:32 GMT

يكى از زيباترين بخش هاى تاريخ انقلاب اسلامى و دفاع مقدس، تشكيل تشكّلي فراگير با عنوان بسيج مستضعفين بود. اين تشكّل الهى كه بر اساس فرمان عبد صالح خدا، حضرت امام خمينى(ره) شكل گرفت، همچون ديگر نهادهاى برآمده از انقلاب و بلكه درخشان تر از همه آن ها منشأ تحولات عظيم و ساختارى در افق هاى بعد از خود شد، به گونه اى كه امروزه بسيج را نه در يك قامت سازمان نظامى بلكه در رداى يك فرهنگ و انديشه مى توان ديد؛ انديشه نابى كه برگرفته از تعاليم كتاب الهى براى آماده سازى روحانى و جسمانى جهت رو به رو شدن با انواع پستى و بلندى هاى يك زندگى براى رسيدن به مرزهاى والا و بلند حيات طيبه است كه نويد آن رها شدن از انواع قيود و بندگى هاست.

آنچه امروز همه ما را بيش از گذشته به بسيج وابسته و محتاج نموده است، نه آمادگى هاى نظامى و افتخار آفرينى هاى اين قهرمانان عرصه شجاعت است، بلكه تفكر بسيجى و انديشه ناب آن است. ايجاد روحيه خودباورى همراه با ايمان به خدا، موقعيت شناسى سياسى، سر از پا نشناختن براى خدمت به خلق خدا، ترجيح مصالح و منافع ملى بر منافع شخصى، تسخير سنگرهاى علمى و دلبستگى به امام و رهبرى و آرمان هاى شهيدان، همه و همه حكايت از جمع شدن فضايلى است كه در يك كلمه خلاصه شده است و آن بسيج مى باشد.

بسيج عرصه بزرگى است كه فارغ از هياهوهاى سياسى و بر اساس تكليف الهى و موقعيت شناسى سياسى، هر مرد و زن ايرانى مى تواند با عضويت در آن به خيل اين كاروانيان عاشق و بى ادعا بپيوندد.امروزه به جرأت بايد بگوييم كه هر جا درخشندگى و افتخارى براى كشور وجود دارد به نوعى بايد چهره اى از بدنه فعال ملت كه بسيجيان مى باشند را ديد.مدال آوران المپيادهاى علمى، نخبگان عرصه هاى علم و عمل و انديشمندان و فرهيختگان وارسته، دانش آموزان و دانشجويان نمونه بسيجى، تلاش در جهت سازندگى و آبادانى كشور همه و همه حكايت روشنى از عرصه هاى افتخار بسيجيان مى باشد. از ديگر نكته اى كه نبايد غافل شد اين است كه نهاد فراگير بسيج، عرصه خدمت صادقانه به مردم است، همان تلاشگرانى كه بدون ادعا و پرستيزها و شخصيت هاى كاذب در حراست از كشور و ميهن به جانفشانى و ايثار مشغول هستند، جست وجوى نام و نان را كنار نهاده و رضاى خدا و روسفيد بودن در نزد شهيدان را با هيچ چيز ديگر عوض نمى كنند و چه زيبا گفت امام راحل ما كه بسيج لشكر مخلص خداست.

عید عبادت و بندگی مبارک باد

seyedmahmoud — Fri, 27 Nov 2009 23:09:18 GMT

در روايتي از امير المومنين علي عليه السلام آمده است كه : هر روزي كه انسان در آن به زشتي آلوده نگردد آن روز عيد است چرا كه زشتي مهمترين بستر ظهور نزاع ميان آدميان است وباعث برهم خوردن آرامش دروني و بيروني انسانها ميگردد و اين همان چيزي است كه با عيد يعني آرامش و شادماني منافات دارد .

از سوي ديگر حركت انسانها به سوي علم و معرفت همواره با شادماني و نشاط توأم است خاصه آنكه وقتي انسان معناي جديدي كشف ميكند ، ابتهاج زائد الوصفي تمام وجود آدمي را در بر ميگيرد ، آن لحظه تازه عيد ناميده ميشود .

معناي ديگري كه از عيد,عارفان به ما آموخته اند ، جان باختن و قرباني كردن جان خويش در پاي معشوق است . و نماد ظاهري آن ايام حج و عيد قربان است كه حيواني را انسان به عنوان تحفه و هديه به طرف جايگاه معيني ميبرد تا براي كامل شدن عبادت قرباني كند . مولوي در اين معنا گفته است :

خويش فربه مينماييم از پي قربان عيد كان قصاب عاشقان بس خوب و زيبا ميكشد

كشته شدن در پاي محبوب و قرباني كردن خود مهمترين تعريفي است كه مولوي ازعيد به ما ميدهد

در تمامي اين تعريفها عيد براي انسان مطرح شده است ،يعني ما در شرايط ويژه اي احساس مباركي و نو شوندگي داريم . اما به نظر ميرسد اين تازگي قبل از آنكه در رابطه با ما معني شود در باره توليد كننده اين شرايط يعني خداوند بايد معنا شود . چون خداوند « بديع السموات و الارض است » و خود را با عنوان «فتبارك الله احسن الخالقين» به ما معرفي نموده است . واز سوي ديگر اين مباركي در تمامي ملك و ملكوت عالم جاري است ، لذا از اين خداي بزرگ و مبارك ميتوان هرلحظه طعم مباركي را چشيد به همين دليل اگر عيدي است اولاً از آن خداست نه از آن آدميان ، و اين معنا با ساير تعاريف آمده در باب عيد يك فرق گوهري دارد كه آن محوريت خداست

دکتر علی شريعتی

seyedmahmoud — Fri, 27 Nov 2009 23:03:16 GMT

دکتر علی شريعتی انسان‌ها را به چهار دسته تقسيم کرده است:

١ ـ آناني که وقتی هستند، هستند و وقتی که نيستند هم نيستند.

عمده آدم‌ها حضورشان مبتنی به فيزيک است. تنها با لمس ابعاد جسمانی آنهاست که قابل فهم مي‌شوند. بنابراين اينان تنها هويت جسمی دارند.

٢ـ آنانی که وقتی هستند، نيستند و وقتی که نيستند هم نيستند.

مردگانی متحرک در جهان. خود فروختگانی که هويت‌شان را به ازای چيزی فانی واگذاشته‌اند. بی‌شخصيت‌اند و بی‌اعتبار. هرگز به چشم نمی‌آيند. مرده و زنده‌‌شان يکی است.

٣ـ آنانی که وقتی هستند، هستند و وقتی که نيستند هم هستند.

آدم‌های معتبر و با شخصيت. کسانی که در بودنشان سرشار از حضورند و در نبودنشان هم تاثيرشان را می‌گذارند. کسانی که همواره به خاطر ما می‌مانند. دوستشان داريم و برايشان ارزش و احترام قائليم.

٤ـ آنانی که وقتی هستند، نيستند و وقتی که نيستند هستند.

شگفت‌انگيز‌ترين آدم‌ها.

در زمان بودشان چنان قدرتمند و با شکوه‌اند که ما نمي‌توانيم حضورشان را دريابيم. اما وقتی که از پيش ما مي‌روند نرم نرم آهسته آهسته درک مي‌کنيم، باز مي‌شناسيم، می فهميم که آنان چه بودند. چه می‌گفتند و چه می‌خواستند. ما هميشه عاشق اين آدم‌ها هستيم. هزار حرف داريم برايشان. اما وقتی در برابرشان قرار می‌گيريم قفل بر زبانمان مي‌زنند. اختيار از ما سلب مي‌شود. سکوت می‌کنيم و غرقه در حضور آنان مست می‌شويم و درست در زماني که می‌روند يادمان می‌آيد که چه حرف‌ها داشتيم و نگفتيم. شايد تعداد اين‌ها در زندگی هر کدام از ما به تعداد انگشتان دست هم نرسد.

seyedmahmoud — Fri, 20 Nov 2009 14:37:29 GMT

ای کاش

ای کاش میدانستی که بیشتر از همیشه تو را دوست میدارم...

ای کاش میدانستی از زمانی که به سفر رفتم عاشقتر از گذشته شدم...

کاش میدانستی این دل بی طاقت من در زمان دوری تو چه رنجهایی میکشید

و چه لحظه هایی را سپری میکرد...

ای کاش میدانستی عاشقم و کاش میدانستی بدون تو زندگی برایم هیچ مفهومی ندارد....

میگذشت لحظه ها ، لحظه های بی تو بودن ، سرد ، نفسگیر ، بی حوصله...

چشمانم حتی یک قطره اشک نیز نریختند اما دلم یک دنیا دلتنگی و عذاب کشید....

ای کاش میدانستی لحظه ها و ثانیه ها را میشمردم تا صدای مهربان تو را بشنوم....

این سفر ، این راه دور ، یک چیز را به من آموخت :

آموخت زندگی بدون تو پوچ پوچ است و مفهومی جز سیاهی و تاریکی ندارد!

seyedmahmoud — Fri, 20 Nov 2009 14:32:11 GMT

چرا گاهي اوقات دعاهايمان قبول نمي‌شود؟

آيا تاكنون به اين موضوع فكر كرده‌ايد كه چرا گاهي اوقات دعاهايمان قبول نمي‌شوند، اين پرسش خيلي‌هاست، به واقع چرا؟ اين پرسش را از استاد شمشيري پرسيديم و او هم پاسخگوي اين پرسش شد، ضمن اين‌كه وي به ما گفت در نامه‌هاي ارسالي خيلي از مردم اين پرسش را پرسيدند، ضمنا استاد برايمان از هميشه به ياد خدا بودن و اين‌كه آرامش انسان‌ها چگونه به دست خواهد آمد، گفت...

«فعسي ان تكرهوا شيئا» (چه بسا چيزي را دوست نداريد) و« يجعل‌ا... فيه خيرا كثيرا» (اما خداوند در آن خير زيادي قرار داده است).

«سوره نساء آيه 19»

فردي بود كه هميشه با خداي خويش راز و نياز مي‌كرد و ا...، ا... مي‌گفت.

روزي شيطان بر او غلبه كرد و وسوسه را آغاز نمود و گفت: اي مرد! اين همه كه تو خدا را صدا زدي، سحرها از خواب خوش و شيرين گذشتي و با اين سوز و درد مرتب گفتي: ا...، ا... آخر يك مرتبه شد كه جواب بشنوي؟ اگر به در خانه هر كس رفته بودي و اين اندازه ناله مي‌كردي، حداقل يك مرتبه جوابت را داده بودند.اين مرد ديد ،ظاهرا حرفي است منطقي و با افسوس به خواب رفت.

در عالم رويا به او گفته شد: چرا مناجات خود را ترك كردي؟

پاسخ داد: مي‌بينم اين همه دعا و مناجات مي‌كنم وبا اين همه درد و سوزي كه دارم، يك مرتبه نشد كه حاجتم برآورده شود.

پاسخي شنيد كه مشكلش حل گرديد، دريچه‌اي از نور به رويش باز شد و با اميدواري به مناجات خويش ادامه داد.

و آن سخن، اين شعر زيباست:

گفت: همان ا... تو، لبيك ماست

آن نياز و سوز و دردت پيك ماست

يعني همان درد و سوز و عشق و شوقي كه ما در دل تو قرار داديم، اين خودش جواب و لبيك ماست.

براي همين مولا علي(ع) در دعاي كميل مي‌فرمايند: «اللهم اغفرلي الذنوب التي تحبس الدعا» (خدايا! برايم بيامرز از آن گناهاني كه دعا را زنداني مي‌كند و باعث مي‌شود كه حاجتم برآورده نشود.)

اين است كه مي‌گويند دعا براي انسان، هم وسيله است و هم هدف، يعني دعا هميشه براي استجابت نيست، دعا اگر هم استجابت نشود، باز هم به هدف مي‌رسد، پس خودش هدف است.

هميشه به ياد خدا باشيم

با اتوبوس از يك جاده كوهستاني پرپيچ و خم بالا مي‌رفتيم، ماشين به سختي حركت مي‌كرد و هر لحظه امكان داشت با تمام سرنشينان به اعماق دره سقوط كنيم در آن هنگام كه رنگ از رخسار مسافران پريده بود و همه دچار دلهره و اضطراب بوديم و ظاهري ساكت و دروني پر تشويش داشتيم، ناگهان مسافري با ايمان از بين همه با صداي بلند فرياد زد: صلوات بر محمد و آل محمد. همگي به پيروي از او با صداي بلند صلوات فرستاديم و خدا را ياد كرديم و هر كسي نذري مي‌كرد تا اين‌كه ماشين، آن جاده هولناك را پشت سر گذشت و با سلامتي، آن مسافت را طي نموديم و بر جاده اصلي كه هموار و مسطح بود، رسيديم، طولي نكشيد كه اتوبوس ساكت و خموش چند لحظه پيش، از سر و صدا و هياهو و خنده مسافران پر شد.

چقدر زود سختي و مشكلات را فراموش كرديم و از همه مهمتر آن نذر آرامش‌دهنده را هم از ياد برديم كه يك دفعه همان مسافر باايمان و آگاه، آيه‌اي تلاوت نمود كه اشك از ديدگانش جاري شد. سپس افزود: هميشه به ياد خدا باشيد و در شادي‌ها خدا را از ياد نبريد كه هميشه در سختي و خوشي يار و ياور شماست. از آن مرد خواستيم كه دوباره آن آيه مباركه را تلاوت نمايد: واذا مس الانسان الضر؛ (و چون براي انسان گرفتاري پيش آيد)دعانا لجنبه اوقاعدا اوقائما؛ (چه بر پهلو خفته باشد و چه نشسته و يا ايستاده خدا را از صميم قلب مي‌خواند)فلما كشفنا عنه ضره؛ (و چون خداوند مهربان آن گرفتاري را از او دور سازد)مركان لم يدعنا الي ضرمسه؛ (چنان مي‌گذرد كه گويي ما را براي رفع آن گرفتاري كه به او رسيده بود، هرگز نخوانده است.)

«سوره يونس آيه 12»

مي‌خواهيد آرامش داشته باشيد

به يكي از راه‌هاي آرامش انسان توجه كنيد:

به دانشجويي كه با عالي‌ترين معدل قبول شده بود، گفتم: راز موفقيت شما چه بوده است؟

گفت: يك حديث گهربار از رسول‌ا...(ص). با تعجب پرسيدم: آن حديث چيست؟

شيرين سخني بيان كرد كه آن حديث انسان را از دلهره و اضطراب نجات مي‌دهد و در او ايجاد آرامش مي‌كند و آن مطلب دلپذير اين است: نماز همچون نهر جاري است. هرگاه انسان نماز بخواند، گناهان و اشتباهاتي را كه در ميان دو نماز از او سر زده است، خداوند مهربان مي‌پوشاند.

در قرآن كريم هم اين‌گونه ذكر شده است: ان الحسنات يذهبن السيئات؛ (نيكي‌ها، بدي‌ها را از بين مي‌برند.)

«سوره هود آيه 114»

پيرامون اين آيه مبارك، حضرت محمد(ص) فرمودند: نماز باعث آمرزش گناهان است.

سپس اين آيه را تلاوت كرد: حسنات (نيكي‌ها)، سيئات (بدي‌ها) را از بين مي‌برد.

با تعجب به آن دانشجو گفتم: اينها چه ربطي به معدل شما دارد؟!لبخندي زد و گفت: همين سخنان روشن‌بخش است كه ايجاد آرامش مي‌كند.

اميرالمومنين(ع) مي‌فرمايند: اگر فردي دچار گناه و اشتباه شد، سريع و فوري دو ركعت نماز به جاي آورد و از خداوند متعال آمرزش بخواهد تا خدا به سبب آن گناه و اشتباه او را غمگين نسازد. (آن دو ركعت نماز مانند نماز صبح است).

میلاد هشتمین اختر تابناک امامت و ولایت مبارک باد

seyedmahmoud — Thu, 19 Mar 2009 21:37:15 GMT

ابوالحسن علي بن موسي ع ملقب به « رضا» امام هشتم از ائمه اثني عشر و دهمين معصوم از چهارده معصوم. سال تولد آن حضرت را 148 و 153 ق و ماه توليد ايشان را ذوالحجه يا ذوالقعده يا ربيع الاول گفته اند .

كنيه آن حضرت ابوالحسن و چون حضرت امير (ع) نيز مكني به ابوالحسن بوده است حضرت رضا (ع) را ابوالحسن ثاني گفته اند. مشهورترين لقب ايشان «رضا» بوده كه بنابر روايتي در عيون اخبار الرضا (1/13) علت ملقب بودن آن حضرت به «رضا» اين بوده است كه ...... هم دشمنان مخالف و هم دوستان موافق به (ولايت عهد او) رضايت دادند و چنين چيزي براي هيچيك از پدران او دست نداده بود، از اين رو در ميان ايشان تنها او به «رضا» ناميده شد. مادر آن حضرت (ام ولد) به اغلب احتمالات از مردم شمال آفريقا يا مغرب مراكش بوده است.

ملاحظات سياسي در انتخاب لقب ايشان:

به روايت طبري (وقايع سال 201) مأمون آن حضرت را «الرضي من آل محمد» ناميد و شيخ صدوق هم بنابر روايتي ديگر در «عيون اخبار الرضا (2/14)» چنين گقته است. بايد متذكر شد كه اعيان و مبلغان بني عباس در اواخر عهد بني اميه مردم را دعوت مي كردند كه به «رضا از آل محمد» بيعت كنند ، يعني بي آنكه از كسي نام ببرند مي گفتند: چون خلافت بني اميه درست نيست بايد به كسي از خاندان محمد (ص) كه مورد رضايت همه باشد بيعت كنند. چون مأمون خود از بني عباس بود (بني عباس با حكومت آل علي مخالف بودند) و حضرت علي بن موسي بن جعفر را به ولايتعهدي برگزيد. همه از مخالف و موافق به او راضي شدند و مصداق «رضا من آل محمد» در حق آن حضرت صادق آمد و به آن لقب مرسوم و مشهور شد.

شخصيت علمي و اخلاقي آن بزرگوار:

شخصيت ملكوتي و مقام شامخ و زهد اخلاق حضرت رضا (ع) و اعتقاد شيعيان به او سبب شد كه نه تنها در مدينه بلكه در سراسر دنياي اسلام به عنوان بزرگترين و محبوبترين فرد خاندان رسول اكرم (ص) مورد قبول عامه باشد و مسلمانان او را بزرگترين پيشواي دين شناسند و نامش را با صلـوات و تقـديس ببـرند. بيـست و چنـد سـال نـداشت كه در مسجد رسـول (ص) به فتـوي مـي نشست. علمش بسيار و رفتارش پيامبر گونه و حلم و رافت و احسانش شامل خاص و عام مي گرديد. كسي را با عمل و سخن خود نمي آزرد، تا حرف مخاطب تمام نمي شد سخنش را قطع نمي كرد. هيچ حاجتمندي را مأيوس باز نمي گرداند. در حضور مهمان به پشتي تكيه نمي داد و پاي خود را دراز نمي كرد. هرگز به غلامان و خدمه دشنام نداد و با آنان مي نشست و غذا مي خورد. شبها كم مي خوابيد و قرآن بسيار مي خواند. شبهاي تاريك در مدينه مي گشت و مستمندان را كمك مي كرد. نظافت را در هر حال رعايت مي كرد و عطر بسيار بكار مي برد. عادتاً جامه ارزان و خشن مي پوشيد ولي در مجالس و براي ملاقاتها و پذيرائيها لباس فاخر در بر مي كرد. غذا را اندك مي خورد و سفره اش رنگين نبود. در هر فرصتي مردم مسلمان را به وظايف خود آگاه مي كرد.....

رخدادهاي تاريخي در زمان ميلاد با سعادت نبي اكرم (ص)

seyedmahmoud — Thu, 19 Mar 2009 21:31:24 GMT

١- امام ششم (ع) فرمود: شيطان به هفت آسمان بالا ميرفت و خبرهاي آسماني را گوش ميداد، وقتي که عيسي (ع) تولد يافت از سه آسمان رانده شد، و تا آسمان چهارم ميرفت، و چون حضرت رسول (ص) متولد شد از همه آسمانها رانده گرديد .

٢- بارگاه انوشيروان (ايوان مدائن) شکست و چهارده کنگره آن افتاد .
۳- انوشيروان در خواب ديد که خورشيد در تاريکي شب از طرف حجاز برآمد و از نردبان چهل پله اي که سر به کيوان کشيده بود بالا رفت، و همه جا را روشن کرد، جز کاخ او که در تاريکي ماند .
٤- آتشکده آذر گشسب که هزار سال روشن بود، خاموش شد، سرد گشت و مرد .

۵- در يثـرب يک يـهود بر فراز قلعه اي فـرياد کرد: اين ستاره احمد است، ستاره پيامبر جديد است، يهودي هايي که پاي قلعه ايستاده بودند، به سراغ غيبگو و دانشمند خود دويدند .

٦- يک عرب بياباني با ريش سپيد، و قامتي بلند، مهار شترش در دست، وارد مکه شد، و اين اشعار را ميخواند: ديشب مکه در خواب بود و نديد که در آسمانش چه نورافشاني و چه ستاره باراني بود!

٧- در آن شب هر بتي که در هر جاي عالم بود، بر رو افتاده بود .

٨- درياچه ساوه که سالها آن را ميپرستيدند فرو رفت و خشک گرديد .

۹- وادي سماوه که سالها بود، کسي آب در آن نديده بود، آب در آن جاري شد .

١٠- داناترين دانشمند مجوس در خواب ديد: که چند شتر صعب، اسبان عربي را ميکشتند و از دجله گذشته داخل بلاد ايشان شدند، طاق کسري از ميان شکست و دو حصه شد، و آب دجله شکافته شد و در قصر او جاري گرديد، و نوري از طرف حجاز ظاهر گرديد و در عالم منتشر شد و پرواز کرد تا به مشرق رسيد .

١١- سرير سلطنت پادشاهان، سرنگون شده بود .

١٢- مجمع پادشاهان در آن روز، غمناک و از سخن بازمانده بودند .
١۳- ميان کاهنان و همزادشان که خبرها به آنها ميگفتند جدايي افتاد، و ساحران از علم خود نميتوانستند استفاده نمايند .

راز سعادت!

seyedmahmoud — Thu, 19 Mar 2009 21:29:07 GMT

۱- راز سعادت در اين است كه كاري كه به تو واگذار شده دوست بداري.

2- هركس در طلب خير و سعادت ديگران باشد، بالاخره سعادت خودش را هم به دست خواهد آورد.

3- سعادتمند كسي است كه به مشكلات و مصائب زندگي لبخند زند.

4- سعادت مانند هر فضيلتي از دو چيز به وجود مي آيد: صرفه جويي و كوشش.

5- سعادتمند كسي است كه در هجوم و مقابله ي مصائب خود را نبازد.

6- سعادت انسان در كار ، تفكر و سعي در حفظ شرافت و تقوي است.

7- سعادتمند كسي است كه از هر خطايي كه از او سر بزند تجربه اي جديد به دست آورد.

8- سعادت ديگران قسمت مهمي از خوشبختي ما است.

9- سعادت نتيجه يك زندگاني عقلاني است.

10- سعادت جامعه به مراتب مهمتر از سعادت فرد مي باشد.

11- شادماني و نيكبختي ما غالباً بسته به مهر و صفايي است كه با ديگران داريم.

12- فقط عدالت است كه مي تواند عامل خوشبختي شود.

13- سعادت در سلامت نفس و بي آزاري است و محل آن نيز در افكار و گفتار و رفتار خودمان است.

هر روز كه در آن نافرماني خداوند نشود، روز عيد است. مولي الموحدين، حضرت علي (ع

seyedmahmoud — Thu, 19 Mar 2009 21:26:23 GMT

بهار جشن طبیعت است، و طبیعت در جشن بهاری خویش آنقدر زیباست که آدمی از سخن گفتن باز می ماند و حرف هایش ، ناگفته، در ژرفای جانش انباریده می شود . به جای او گنجشگان پرگو سخن می گویند و زبان گنجشگان یعنی : بهار ، برگ ، نسیم ، عطر .

با اميد آن كه خداوند توفيق آنچه انجام آن موجب خشنودي و رضاي اوست به ما عطا نمايد .